دلبستگی ایمن و نا ایمن کودک

پیش نوشت:

مدتهاست که جسته و گریخته پیش یک روانشناس کودک می روم و دغدغه های ذهنیم درباره پسرک را با او مطرح می کنم. من جزو آن دسته آدمهایی هستم که فکر می کنند همانطور که درباره شیوه تامین سلامت جسمی بچه با دکتر متخصص مشورت می کنیم, باید درباره تامین سلامت روحی هم با متخصص امر صحبت کنیم. به نظر همه کسانی که اولی یا دومی یا هر دو را بیهوده می دانند احترام میگذارم و می دانم که به نظر عده خیلی زیادی بچه بزرگ کردن را سخت گرفته ام و دارم خودم را خیلی اذیت می کنم و خیلی از هم نسلیهای خودم که در دوران جنگ سن الان پسرم را گذرانده اند خیلی هم سالم و آرامند. همین اواخر هم متهم شده ام به عدم کفایت در بزرگ کردن دردانه ام.

اما...

من هنوز احساس می کنم به حد کافی از روحیات پسرم اطلاع ندارم. من هنوز از پاسخهای پسرکم و چیزهایی که گاه گاه از احساساتش برایم می گوید شگفت زده می شوم و هنوز گاهی درسهای بزرگی از حرفهایش می گیرم. برای همین هاست که احساس می کنم باید با کسی که کارش این است درباره جوجه ام صحبت کنم.

من صحبتهای روانشناس را گاهی ضبط کرده ام و گاهی نت برداشته ام. ضبط شده ها را فرصت نمیکنم همیشه گوش بدهم و نت برداریها را درست نگه نمی دارم. می خواهم من بعد اینجا بنویسم. این وبلاگ مخاطب زیادی ندارد و بیشتر دفترچه خاطرات و یادداشت خودم است ولی اگر کسی دید و سوالی برایش پیش آمد (چون خلاصه می نویسم)برایم کامنتی بگذارد تا در حد اطلاعاتم موضوع را کامل کنم. من روانشناس نیستم پس احتمالاً آنچه می نویسم کامل و دقیق نیست.

یکی از درگیریهای من با پسرم وابستگی زیادش به من است. کارهایی را که به راحتی در غیاب من خودش انجام میدهد در حضورم از من می خواهد و اصرار دارد و اگر مطابق میلش نباشد گریه می کند.جوجه ام این روزها با اینکه واقعاً بزرگ شده ولی بازهم جدا شدن از من برایش سخت است. ترجیح میدهد کنار من بماند و ...

چند جلسه درباره این موضوع صحبت کردیم و نتیجه تحلیلهای روانشناس وابستگی نا ایمن دلیل رفتارهای پسرکم تشخیص داده شد. و اما توضیحات:

مدل وابستگی از 6 هفتگی تا 2سال و نیمگی در کودک شکل می گیرد هرچند که در حال حاضر روانشناسان 6 هفته اول زندگی را هم به عنوان پیش دلبستگی* بسیار مهم می دانند.

شرایط ایجاد دلبستگی ایمن در کودک:

1- حساسیت مادری: مادر همیشه پاسخ متناسب با نیاز به کودک بدهد. (نیاز بچه را صحیح تشخیص بدهد و پاسخ مناسب بدهد.)

2- ثبات مادری: همراه کودک همواره مادر باشد. (تا یک ساعتی مربی بعد مادر بزرگ بعد مادر حس ثبات مادر را به کودک نمی دهد.)

3- پاسخ بدون قید و شرط. نباید محبت به کودک شرطی باشد.

4- مادر حامی است. آغوش مادر همیشه برای کودک باز است.

5- ارائه پاسخ لمسی به کودک. تماس پوستی در دوران کودکی بسیار مهم است.

 

رعایت شرایط بالا به کودک کمک می کنه تا در سه ساله اول زندگی به خوبی از دوران دلبستگی ناایمن به دوران دلبستگی ایمن برسد و در غیر این صورت بسته به شرایط روحی کودک, عوارض دلبستگی ناایمن در روحیات و رفتار کودک نمایان خواهد بود. و اینجاست که باید مداخلات لازم برای ایجاد دوران گذار انجام شود.

پی نوشت: من خیلی کارها را شروع می کنم و ادامه نمی دم. امیدوارم نت برداشتن از صحبتهای روانشناس جزو اون مقوله نباشه!!

* : pre-attachment

   + گل - ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱٩ شهریور ۱۳٩۳